nr. 20, oktober 2008
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
1
losse nummers: 2,00 euro
V
AN DE REDACTIE
Het twintigste nummer van de Grieshog! Een
mooi moment om eens even achterom te kij-
ken. In juni 2002 verscheen de Grieshog voor
het eerst. In dat nummer werd uitgelegd wat
de bedoeling is van deze nieuwsbrief. Ik citeer:
'De Nieuwsbrief wordt het platform van de
Nederlandse Iona Groep. In de Nieuwsbrief zal
vermeld worden alles wat door de groepsleden
aangeboden wordt en voor de lezer interes-
sant is en wat verwant is met de spiritualiteit
van de Iona Community.
Het kan te maken hebben met de drie P's:
Presence, Poetry and Pilgrimage, maar bij-
voorbeeld ook met nuttige reisinformatie voor
Iona, aankondigingen, recepten en aandacht
voor het wel en wee van de leden van de
groep.'
En zie hier, ruim zes jaar later: een Grieshog
vol met aankondigingen, reisverslagen en reis-
informatie, nieuws uit de regio's en de kern-
groep, informatie over de gebedscirkel en een
oproep om mee te doen aan de Coracle Ge-
dichten Wedstrijd. De drie P's zijn volop aan-
wezig. De Nederlandse Iona Groep bruist van
leven!
Emmy Kwakkel
N
IEUWS UIT DE
K
ERNGROEP
De kerngroep kwam op 20 september jl. in
Utrecht bijeen voor haar halfjaarlijkse vergade-
ring. We hebben teruggeblikt op onze activitei-
ten in de eerste helft van dit jaar en plannen
gemaakt voor de tweede helft. De resultaten
daarvan zijn te vinden in verschillende berich-
ten in deze Grieshog. In aanvulling daarop wil
ik een paar onderdelen eruit lichten.
Regiogroepen
We hebben nu vijf regiogroepen. De jongste
loot aan de stam, regiogroep Utrecht 2, is in
januari van start gegaan. Zoals elke beginnen-
de groep heeft ze nog wat moeite om haar
draai te vinden. Elke keer komen er weer
nieuwe gezichten bij en vallen er soms men-
sen af. Veel verder dan een herhaalde ken-
nismaking kom je dan niet. De kerngroep stelt
voor om een tijdelijke ledenstop in te stellen
voor deze regiogroep, zodat de leden de gele-
genheid krijgen wat meer aan elkaar te wen-
nen en inhoudelijk de diepte in te gaan.
Dat besluit roept wel de vraag op hoe open we
zijn voor nieuwe leden. De meeste groepen
hebben hun maximale omvang bereikt. Nieuwe
belangstellenden moeten nu op een wachtlijst
worden geplaatst totdat er weer plaats is in
hun regio of totdat er voldoende belangstellen-
den in een bepaald gebied zijn om een nieuwe
regiogroep te starten.
Tegelijk moeten we constateren, dat de sa-
menstelling van de huidige groepen in het
westen en het midden van het land heel onlo-
gisch is. Er wordt wat kriskras afgereisd. Heel
begrijpelijk, gezien de verschillende tijdstippen
waarop de groepen ontstaan zijn. Maar on-
economisch en bezwaarlijk voor het milieu.
Desirée van der Hijden en Jan Maasen brach-
ten in hoe de Iona Community omgaat met
deze problematiek, die ook in Schotland voor-
komt. Deze zomer zijn enige Family-groepen
van leden in het westen van Glasgow drastisch
gereorganiseerd, omdat ze te groot of te klein
werden en elkaar gedeeltelijk overlapten.
Kathy Galloway, de Leader van de Community,
heeft toen een nieuwe indeling gemaakt, louter
op basis van woonplaats.
De kerngroep besluit om in januari hierop terug
te komen. Hoe zou het plaatje eruitzien, als we
nieuwe groepen zouden samenstellen uit de
huidige regiogroepen West, Utrecht 1, Utrecht
2 en Midden-Oost op basis van twee criteria:
de postcode en een omvang van ongeveer
acht mensen? Dan zou de gemiddelde reistijd
afnemen en zouden we meer groepen hebben,
die alle ook nieuwe belangstellenden uit hun
omgeving kunnen opnemen. Er zitten natuurlijk
ook bezwaren aan. Sommige mensen zullen
afscheid van elkaar moeten nemen wat betreft
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
2
de ontmoetingen in een regiogroep. Dat doet
pijn. Het laatste woord hierover is dan ook nog
lang niet gezegd. Het gesprek wordt volgend
jaar voortgezet. En intussen kunnen de regio-
groepen ook intern deze gedachte bespreken.
Alleen voor mensen zonder kinderen?
In de kerngroep hebben we ook gesproken
over de vraag, of deelname aan een regio-
groep alleen is weggelegd voor mensen zon-
der inwonende kinderen. Natuurlijk niet, zijn
we geneigd direct te antwoorden. Maar in de
praktijk zijn er wel degelijk hindernissen voor
ouders met (kleine) kinderen. Bijvoorbeeld,
omdat ze maar een kleine minderheid vormen
in de meeste regiogroepen. Er zijn geen ande-
re kinderen om mee te spelen. Of de leeftijden
lopen uiteen. En de meeste huizen zijn niet
groot genoeg om én de regiogroep te ontvan-
gen én aparte speelruimte te hebben voor de
kinderen. Het is niet leuk voor een kind om de
hele tijd stil te moeten zijn, als die volwasse-
nen van die duffe dingen doen. Maar het is ook
niet leuk voor een stel ouders, die beiden mee
willen doen om zich op te splitsen: de een doet
mee aan de regiogroep en de ander blijft thuis
op de kinderen passen.
Kortom: hoe kan een regiogroep aantrekkelijk
zijn voor mensen met kleine kinderen? In de
regiogroep Noord komt men vaak bijeen ten
huize van een gezin met kind. De regiogroep
West heeft onlangs afgesproken twee keer per
jaar een activiteit te organiseren die ook leuk is
voor kinderen. We houden ons aanbevolen
voor andere suggesties. En we hebben Quirine
Mertens en Annie Benjamin, onze vertegen-
woordigers in de Associates Advisory Group,
gevraagd om bij de jaarlijkse vergadering te
vragen hoe de Associates-groepen in Schot-
land en Engeland hiermee omgaan.
Samenstelling coördinatiegroep
De kerngroep heeft een coördinatiegroep van
drie mensen, die vraagbaak is voor tussentijd-
se problemen en vragen en de vergaderingen
van de kerngroep voorbereidt. Vanwege ge-
zondheidsproblemen moest Martin Kielman
met deze taak stoppen. Anja de Vries neemt
het van hem over. De andere leden van de
coördinatiegroep zijn Quirine Mertens en Jan
Maasen.
Schoorlweekend
De formule van het jaarlijkse Schoorlweekend
begint wat sleets te worden. Het is bedoeld als
een instapweekend, maar de mix van nieuwe-
lingen en oudgedienden werkt moeilijker dan in
de eerste jaren. Nieuwelingen voelen zich
zeker in het begin - geremd door de groep
oudgedienden die elkaar al jaren kent. Naar-
mate de Nederlandse Iona Groep groeit,
neemt het aantal oudgedienden toe, maar
tegelijk is het Schoorlweekend niet meer de
enige plek waar mensen elkaar ontmoeten. De
regiogroepen of een projectgroep zoals de
Liedgroep worden veel meer de plek van in-
houdelijke uitwisseling. De animo voor het
opstapweekend neemt daardoor af. Tekenend
daarvoor is de moeite die het heeft gekost om
een aantal mensen bereid te vinden om het
Schoorlweekend 2009 te organiseren. Uitein-
delijk is het gelukt. Van 21 tot en met 24 mei
2009 zal weer een weekend plaatsvinden.
Maar misschien is het wel het laatste weekend
volgens de beproefde formule.
Verdiepingsweekend
Volgend jaar is het tien jaar geleden, dat een
groepje geïnteresseerden in Iona en de Iona
Community voor het eerst samen kwam op
initiatief van Gerke van Hiele en Teun Kruiswijk
Jansen. Het zaad voor de Nederlandse Iona
Groep is toen op vruchtbare bodem gevallen.
Tijdens het eerste Schoorlweekend in 2002
zag de NIG het levenslicht. De kerngroep wil in
november 2009 een verdiepingsweekend hou-
den voor allen die actief zijn in de NIG (in een
regiogroep, projectgroep of in de kerngroep)
om lijnen uit te zetten voor de toekomst. Teun
Kruiswijk Jansen, Desirée van der Hijden en
Quirine Mertens gaan dit weekend voorberei-
den.
Brochurereeks in eigen beheer
Bij gelegenheid van het tienjarig bestaan zal
een eerste brochure in eigen beheer verschij-
nen, een vertaling van de artikelen die Kathy
Galloway in het afgelopen jaar voor de Coracle
geschreven heeft over 'leven met de regel'. Dat
kan interessant gespreksmateriaal zijn voor
regiogroepen en andere belangstellenden.
Anja de Vries en Teun Kruiswijk Jansen vor-
men de redactiegroep.
In 2009 komt de kerngroep bijeen op 17 janua-
ri en 5 september, waarschijnlijk in Bussum.
Jan Maasen
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
3
N
IEUWS UIT DE
R
EGIOGROEPEN
Regio Midden-Oost
Na de vakantieperiode zijn we één keer bij
elkaar geweest. Zo'n eerste avond van een
seizoen is er gelegenheid voor nieuwe mensen
om te proeven van de sfeer in de groep. Dit
keer had één persoon zich aangemeld. De
avond stond in het teken van kennismaken en
uitwisseling over wat onze betrokkenheid bij
de Iona Community is en hoe dat in ons leven
een rol speelt. Hoewel de bekenden in de
groep dat al vaker van elkaar gehoord hebben,
vind ik het telkens weer inspirerend en heeft
het ook weer een effect van elkaar bevragen
op de betrokkenheid.
Helaas heeft onze proefpersoon aan het eind
van de avond besloten niet verder te gaan. Dat
had onder andere te maken met de grote reis-
afstand. We vonden het wel jammer als be-
staande groep want we zijn weer terug waar
we twee jaar geleden waren: een groep van
acht vrouwen die elkaar ontmoeten rondom de
spiritualiteit en sociale betrokkenheid van Iona.
Niet dat we nu wanhopig zijn zonder mannen,
maar een gemengde groep heeft wel een an-
dere sfeer. Bovendien beseffen we dat het
mogelijkerwijs moeilijk is voor mannen om zich
aan te sluiten bij een bestaande groep van
alleen vrouwen. We hopen dan ook dat de
volgende keer zich meerdere mannen aan-
melden zodat er een natuurlijk evenwicht in de
groep ontstaat.
Nu meer over de inhoud van de avond: we
hebben de indeling van de avond wat veran-
derd. We beginnen nu met de maaltijd, waarbij
tegelijkertijd het lief en leed gedeeld kan wor-
den. Daarna houden we een viering. Voor dit
jaar hebben we gekozen om de rest van de
avond dieper op de inhoud van de viering in te
gaan. Waarom kiest degene die de viering
heeft voorbereid voor dit lied, gedicht, bijbel-
gedeelte, deze afbeelding? We zijn benieuwd
hoe dit gaat uitwerken. Ik merk dat ik nu al aan
het denken ben over de viering die ik in de-
cember op me heb genomen. Ik hoop van
harte dat het toch niet de deadlineklus gaat
worden die het vaak bij mij is. Na drie keer,
dus in december gaan we evalueren of dit een
goede manier is om onze avonden invulling te
geven. Meer valt er op dit moment niet te mel-
den.
Annie Benjamin
Regio West
In juni besloot de regiogroep het oude seizoen
met een gezinsactiviteit, een wandeling langs
de Kagerplassen. Bijna alle leden verbonden
zich weer voor een jaar aan de groep. Vanwe-
ge zijn verhuizing naar Amersfoort moesten we
afscheid nemen van Fred Kemper, maar het
troost ons dat hij de gelederen van Utrecht 2 is
gaan versterken.
In september pakten we de draad weer op. We
bespraken de inleiding van Wil Derkse die hij
heeft gehouden ter gelegenheid van de viering
van Columba's Day (zie de vorige Grieshog).
Met name de zeven tips spraken aan. Ze zet-
ten mensen aan het denken hoe ze die in hun
eigen leven toepassen. Heb je bijvoorbeeld
zelf een eigen projectje naast je arbeids- en
gezinsleven? Het belang van een regelmatig
contact met een concrete vorm van spiritualiteit
werd onderschreven, alsmede het contact met
heldere en schone bronnen. Maar dat riep wel
de inhoudelijke vraag op: uit welke bronnen
putten wij? Dat is een mooi onderwerp voor de
volgende bijeenkomst in november.
Rond Kerstmis willen we weer een gezinsacti-
viteit houden, zodat ook de kinderen kunnen
meedoen. We denken aan een gezamenlijk
bezoek aan de kerststallententoonstelling in
het Stadsklooster aan het Westeinde in Den
Haag.
Jan Maasen
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
4
N
AJAARSBIJEENKOMST
N
EDERLANDSE
I
ONA
G
ROEP
Lezing over Tolerantie als levenshouding
met Manuela Kalsky en presentatie zang-
bundel `Opstaan! Meer liederen uit Iona,
Glasgow en de rest van de wereld' met
John Bell.
De Nederlandse Iona Groep organiseert op
22 november a.s. een afwisselende dag van
woord en zang in Ede. In het ochtendgedeelte
zal
Manuela
Kalsky,
theologe en directeur van
het Dominicaans Studie-
centrum voor Theologie
en Samenleving (DSTS)
te Nijmegen met ons na-
denken over tolerantie als
levenshouding. Naar aan-
leiding van het boek `Let's
make Love' gaat zij in op de vraag welke bij-
drage de multiculturele en multireligieuze liefde
kan leveren aan de tolerantie in de samenle-
ving. Kan liefde ons `betere ik' doen ontwaken
en tot een beter verstaan van elkaar leiden? Of
maakt liefde blind en worden de onderlinge
verschillen en problemen alleen maar met de
mantel der liefde bedekt? Na haar lezing zal er
een uitwisseling van gedachten zijn met de
deelnemers in de zaal.
In het middaggedeelte zal de zangbundel
`Opstaan! Meer liederen uit Iona, Glasgow
en de rest van de wereld' gepresenteerd
worden. Gedurende twee jaar is er gewerkt
aan een opvolger van de bundel Liederen &
gebeden uit Iona & Glasgow (uitgave Gooi &
Sticht, 2003). 48 Liederen werden verzameld
uit het rijke materiaal van de Iona Community
en de Wild Goose Resource Group, aangevuld
met liederen uit eigen kring. Voorafgaand aan
de presentatie zal John Bell ons meenemen in
de liturgie en muziek van de Iona Community.
John Bell is theoloog en
toonaangevend kerkmu-
sicus in de Schotse kerk
en één van de drijvende
krachten achter de mu-
ziek en liturgie van de
Iona Community. Naast
het
eenstemmige
en
meerstemmige liedboek wordt ook de CD ge-
presenteerd die met de nieuwe liederen is
gemaakt door koren uit de Protestantse ge-
meente Houten. Zij verlenen ook medewerking
aan deze middag.
Zaterdag 22 november, Kerkelijk Centrum
Emmaüs, Laan der Verenigde Naties 94 te
Ede. Zaal open om 10.30 uur. Het ochtend-
programma is van 11.00-12.30 uur. Het mid-
dagprogramma is van 13.30-17.00 uur. Toe-
gang gratis; zelf lunch meenemen.
Info en aanmelding voor de dag of dagdeel:
Zie ook:
I
ONA
-
ZANGMIDDAG
+
VIERING IN
F
RIESLAND
Kort nadat op 22 november de tweede Iona-
zangbundel uitkomt met de titel 'Opstaan!
Meer liederen van Iona, Glasgow en de rest
van de wereld' houden we in Leeuwarden een
Iona-zangmiddag. Naast de beide Nederland-
se bundels is er nu ook een Friese bundel
'Wylde goes. Lieten út Glasgow en Iona' uitge-
bracht en een Friese Taizé-bundel.
Op de tweede adventszondag, 7 december
a.s. om 14.00 uur zullen we in de Doopsgezin-
de Vermaning naar hartelust deze liederen
gaan zingen. De drie bundels kunnen ter plek-
ke aangeschaft worden bij de boekenta-
fel. René Silvis, predikant van St. Annaparo-
chie en voorzitter van de redactie van de Ne-
derlandse bundel, en Jan Breimer, voorzitter
van de redactie van de Friese bundel, zullen
de liederen met ons gaan inzingen. Willem
Wouda begeleidt ons op de piano. We eindi-
gen deze middag om 16.30 uur met een korte
Ionaviering, waarin de geoefende liederen
terugkeren.
Datum: zondagmiddag 7 december 2008. We
zingen van 14.00 16.00 uur, waarna pauze
met koffie en thee. Om 16.30 uur sluiten we af
met een korte Iona-viering.
Plaats: Doopsgezinde Kerk, Wirdumerdyk 18,
Leeuwarden. De kerk ligt op loopafstand van
het station (ongeveer 10 min. lopen).
Toegang gratis, collecte na afloop.
Om te weten hoeveel personen ongeveer zul-
len komen, is het goed als je je opgeeft.
Liefst per e-mail:
of tele-
fonisch 058 -2672682.
Tjitske Hiemstra
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
5
R
ADIOPROGRAMMA OVER LIEDBUNDEL EN
CD
'O
PSTAAN
!
M
EER LIEDEREN UIT
I
ONA
,
G
LASGOW EN DE REST VAN DE WERELD
'
De RKK/KRO heeft opnames gemaakt van
gezangen uit de nieuwe liedbundel 'Opstaan!'.
Een aantal van deze liederen zal op zondag
16 november a.s. te horen zijn in het radiopro-
gramma Verum Bonum Pulchrum. In het pro-
gramma zullen ook Dirk Strasser en Desirée
van der Hijden aan het woord komen, die
nauw betrokken zijn geweest bij de totstand-
koming van de nieuwe liedbundel. Het pro-
gramma is te horen om 23.00 uur op Radio 5.
P
RAYER
C
IRCLE
In goed overleg met
Gerdientje
Kramer
hebben we als kern-
groep besloten, dat ik
de Prayer Circle ga
coördineren. Er zijn tot
dusver 14 mensen,
die zich hebben aan-
gemeld en dat maakt de start mogelijk.
Om een en ander goed te laten verlopen,
vraag ik alle deelnemers om na te gaan of hun
emailadres nog klopt. Omdat ik graag van
ieder de dag van de verjaardag wil weten,
vraag ik om deze met het emailadres nog een
keer aan mij toe te sturen. Wij gaan namelijk
met emails werken in de komende tijd.
Als je toch bezig bent, vraag ik iedereen sug-
gesties te doen over de opzet en duidelijk aan
te geven, wat je over jezelf, je werk en de situ-
atie waarin je verkeert, kwijt wilt in wat ik nu
maar de rondzendbrief noem.
Mijn (gewijzigd) emailadres is:
.
Het lijkt me goed, dat we ook de 'kerk' en de
'wereld' in onze voorbede betrekken. Wie be-
paalde gebeurtenissen of aspecten in de brief
vermeld wil hebben, moet dat vooral zelf te
kennen geven.
Het is uiteraard nog mogelijk om mee te gaan
doen, direct bij de start of op een later tijdstip.
Ik hoop een en ander zo eenvoudig mogelijk te
houden en voor het gemak de brieven te
nummeren.
Binnen 14 dagen krijgen jullie bericht 'and off
we go!'
Gijs van der Veere
A
ANKONDIGING WEEKEND
S
CHOORL
In 2009 is er weer een lang Schoorl-weekend:
van Hemelvaartsdag 21 mei, 16.00 uur tot en
met zondag 24 mei, 16.00 uur. Het thema luidt
'Heel de schepping'. Dat kan op verschillende
manieren verstaan worden: heel in de zin van
de gehele schepping en heel in de zin van
healing. In het programma van dit weekend
komen beide aspecten aan bod. Praten én
doen wisselen elkaar daarbij af.
Het programma moet nog verder uitgewerkt
worden. Er zitten in ieder geval verschillende
buitenactiviteiten in, waaronder een pelgrima-
ge, en een healing service. Aan de buitenacti-
viteiten kunnen de kinderen ook goed mee-
doen. Daarnaast zullen in overleg met de ou-
ders ook enige andere kinderactiviteiten geor-
ganiseerd worden. We voorzien evenwel niet
in een geheel verzorgd kinderprogramma.
Voor mensen die nog niet zo bekend zijn met
de Iona Community, biedt dit weekend een
goede gelegenheid om drie dagen in gemeen-
schap te leven en zo kennis te maken met
verschillende aspecten van haar spiritualiteit.
Anderen die al wat langer meedraaien, kunnen
hun kennis en betrokkenheid verdiepen.
Bij deze Grieshog is een aanmeldingsformulier
gevoegd. Lezers van de Grieshog hebben tot
Kerstmis voorrang. Daarna wordt de inschrij-
ving ook opengesteld voor andere belangstel-
lenden.
De prijzen voor het arrangement zijn als volgt:
Kamers douche/toilet
Volwassenen
140,00
13 t/m 16 jaar
98,00
4 t/m 12 jaar
63,00
Kamers met alleen wastafel
Volwassenen
110,00
13 t/m 16 jaar
60,50
4 t/m 12 jaar
44,00
Jan Maasen
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
6
I
NFORMATIEBOEKJE OVER
I
ONA
Zeven jaar groepsreizen organiseren naar
Iona...... Het was een bijzondere belevenis en
ik heb het als een voorrecht ervaren om dit te
mogen doen. Om voorwaardenscheppend
bezig te zijn.
Zeven is een mooi en vol getal. Zo voelt het
dan ook voor mij. De tijd is gekomen om ver-
der te gaan op mijn eigen pelgrimsreis. Om
zowel innerlijk als uiterlijk nieuwe gebieden te
gaan openleggen. Om een nieuwe reis naar
een nieuwe bestemming te gaan opzetten.
Waarschijnlijk binnen de Keltisch-christelijke
traditie.
Elk jaar verscheen er, in eerste instantie voor
hen die meegingen op reis, een Informatie-
boekje. Steeds vaker kwamen en komen er
emails en telefoontjes. Mensen die vragen om
reisadviezen. Ook graag zo'n Informatieboekje
willen hebben.
Men kan naar Iona gaan om er vakantie te
vieren. Met of zonder dat extra vleugje Keltisch
Christendom. Men kan echter ook naar Iona
gaan, als een pelgrim die onderweg is in zijn of
haar leven en op deze plek inspiratie hoopt te
vinden. Er kan voor gekozen worden om er als
individu heen te gaan of om er juist het geheel
met een groep te beleven.
Toen ik dit Informatieboekje ging samenstel-
len, stelde ik mij steeds de vraag: "Ik heb iets
gehoord over dat Iona. Over een plek, daar
ergens in Schotland, waar mensen heen gaan
en er weer enthousiast (en geestelijk gevoed)
vandaan komen. Ik ben nieuwsgierig, ik wil er
iets meer van weten of er zelfs misschien wel
heen gaan. Maar hoe ik dit zou moeten aan-
pakken....?"
Ik hoop in dit laatste boekje veel van deze
vragen te kunnen beantwoorden.
Het is een A-5 boekje geworden van 64 blz.
Met een stevige kaft. Eventueel met een in-
steekhoes om er de eigen reisinformatie in op
te bergen. Er wordt ingegaan op waar Iona ligt
en wat voor eiland het is. Er staat achtergrond-
informatie over de Iona Community in vermeld,
historische informatie, plattegronden enz. Ad-
viezen/aandachtspunten waaraan men moet
denken als men dit eiland wil gaan bezoeken.
Alle reismogelijkheden worden op een rij gezet
met gedetailleerde informatie over waar wat
geboekt kan worden. Adressen, telefoonnum-
mers, websites, e-mails vormen de handvaten
om zijn/haar geschikte reis te kunnen gaan
samenstellen. Achtergrondinformatie over de
jeugdherbergen van Edinburgh, Glasgow,
Oban en York. Plekken waar men eventueel
onderweg kan overnachten, afhankelijk van
welke route men kiest. Tevens plattegronden
van de centra van deze steden. Vervolgens
wordt er ingegaan op waar men op dit eiland
kan verblijven en op welke website deze infor-
matie is te vinden. Nader toegelicht zijn de
plaatsen van retraite en die van de Iona Com-
munity (MacLeod Centre, Abbey). De diensten
in de oude Abbey zijn vermeld en de overige
activiteiten die open staan voor iedereen die
dit eiland bezoekt. Verder meer informatie over
het mooie eiland Staffa, dat op een middag per
boot bezocht kan worden. Tekst van de `Lea-
ving service', die wekelijks op vrijdag in de
Abbey plaatsvindt. De gasten worden dan
heengezonden, weer huiswaarts. Het geheel
eindigt met informatie over de Nederlandse
Iona Groep, een boekbespreking en er wordt
nog een aantal boeken vermeld, die ter infor-
matie en verdieping gelezen kunnen worden.
De lay-out is opgesierd met teksten, foto's enz.
Geïnteresseerden kunnen dit informatieboekje
voor 8,-- (inclusief verzendkosten) bestellen.
Wie na het lezen ervan nog vragen heeft of er
bijvoorbeeld over denkt om voor een groep
een reis te gaan organiseren, kan met mij
hierover contact opnemen. Fijn als ik anderen
op weg kan helpen.
Tjitske Bongers
Gruttostraat 72
8446 HH Heerenveen
tel: 0513-645540 of 06-23945258 (graag vanaf
10.00 uur en voor 20.00 uur)
tjitskebongers@doopsgezind.nl
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
7
V
ERBLIJF OP HET EILAND IONA
"Je moet er geweest zijn", zeiden de mensen
die we ontmoetten tijdens vieringen, weeken-
den e.d. van de Nederlandse Iona Groep. "De
hemel, de aarde, de zee, de natuur, de vierin-
gen, alles is met elkaar verbonden; die hele
sfeer, het verblijf in een eeuwenoude abdij, het
is niet onder woorden te brengen." Dit is het
gevoel dat ook wij hebben, na onze reis naar
Iona. Ik wil daar graag iets over vertellen.
Er was heel wat aan de reis voorafgegaan. Als
ik iemand in het kader van onze vieringen in
de Doopsgezinde Kerk te Drachten iets vertel-
de over de Iona-gemeenschap, werd mij ui-
teraard altijd de vraag gesteld of ik zelf al eens
een 'pelgrimsreis' naar de bakermat van deze
beweging had ondernomen. Sinds 2002 ermee
verbonden, hadden we meer dan eens een
reis gepland, maar telkens weer kwam er wat
tussenbeide. Aan het begin van dit jaar begre-
pen we, dat het nu of nooit was en hakten we
de knoop door. We konden mee met een
groepsreis, en mochten als enigen een kortere
route nemen.
De heenreis
En zo waren mijn vrouw en ik van 26 april tot
2 mei 2008, samen met veertien andere reis-
genoten, waarvan de meesten Friezen en voor
de helft doopsgezinden, te gast in de abdij van
de Iona Community op het gelijknamige eiland.
Vóór we op reis gingen hadden we elkaar als
groep al drie keer ontmoet en dat was heel
belangrijk. Het thema voor onze week was
'gathering place'.
De ontvangst
De ontvangst was hartelijk: onze bagage werd
bij de aanlegsteiger opgehaald, we liepen het
laatste stuk van de 'pelgrimsreis' naar de abdij,
stapten door de poort de vierkante kloosterhof
in en werden in de refter van het eeuwenoude
gebouw ontvangen met thee en heerlijke koek.
Die hartelijkheid hebben we trouwens gedu-
rende de hele week ervaren: in de zorgvuldige
omgang en benadering van de mensen, maar
ook in het eigengebakken brood en de met
zorg vervaardigde eenvoudige maaltijden (ve-
getarisch: alleen op zondag vlees). Het hoort
bij de spiritualiteit van de Iona-gemeenschap.
Behalve onze groep waren er in deze week in
de abdij twaalf mensen uit Canada te gast,
plus nog een paar mensen, die op eigen initia-
tief waren gekomen. We kregen een kleine
kamer met een meterdikke muur toegewezen
en via het 30 cm. smalle raam zagen we uit op
de schapen en de zee. In een moderner gas-
tenverblijf aan de overkant verbleven ongeveer
50 gasten, meest jongeren, met een eigen
programma. Wel waren onder andere de vie-
ringen en de pelgrimstocht gezamenlijk.
De dagindeling
In de abdij ontbijten we om kwart over acht en
om negen uur is er een 'service', een korte
dienst in de prachtige, eenvoudige, eeuwen-
oude kerk van grove granietblokken met goti-
sche bogen en ramen. De dienst is goed te
volgen via het engelse worshipbook (boek voor
de eredienst), met prachtige respons-teksten.
Daarna is er corvee als wezenlijk onderdeel
van het programma (handen uit de mouwen:
van groente schoonmaken tot wc's schoonma-
ken). Zo is de ochtend al een eind op streek.
Soms vinden er vervolgens bijeenkomsten
plaats in groepjes van 3 of 4 personen, met
een kort nagesprek, o.a. over psalm 139, wel-
ke psalm de hele week een basis vormde voor
andere gesprekken. Op dinsdag is er de pel-
grimage over het eiland, met stiltemomenten
op een berg, in een diepte of op een kruising:
symbolen voor ieders levensweg. Het hoogte-
punt is het moment op het strand aan de Atlan-
tische Oceaan, waar je één steen opraapt om
zover mogelijk in het water te gooien. Dit sym-
boliseert je zorg en moeite die je los mag la-
ten. En je pakt een tweede steen om mee te
nemen ter herinnering aan deze daad.
Op woensdagmiddag (de enige dag, dat het
goot van de regen) was er een boottocht naar
het naburige eilandje Staffa, met een wonder-
baarlijke kust van verticale basaltpilaren, waar
de zeldzame papegaaiduikers huizen: een
prachtig vogeltje met een knaloranje snavel.
De vogels komen vlak bij je omdat ze dan vei-
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
8
lig zijn voor de rovende zeemeeuwen. (Zelf zit
ik met een elektrisch kacheltje aan m'n voeten
in de bibliotheek en lees in Ian Bradley's 'Kelti-
sche spiritualiteit', zojuist opnieuw versche-
nen.)
De avonden
Een sterk accent ligt op de avonden, steeds
onderverdeeld in een sessie van half acht tot
half negen en een dienst om negen uur. Op
zaterdagavond word je welkom geheten. Op
zondagavond wordt eerst verteld waar de
gemeenschap voor staat en is de dienst voor-
namelijk een stilte-dienst en mag je innerlijk tot
rust komen. We hebben dan 's morgens al een
prachtige avondmaalsdienst gehad; een Taize-
lied zingend, verlieten we de kerk naar de
kloosterhof, waar iedereen die de kerk verliet
aan beide zijden van de kloostergang ging
staan en door bleef zingen tot de laatsten tus-
sen de rijen door in de hof waren aangeko-
men. Daar wachtte de koffie en vele gesprek-
jes en kennismakingen.
Op maandagvond gaat het vooral om vrede
en gerechtigheid, de twee pijlers waarop de
hele gemeenschap rust. Ook de heelheid van
de schepping komt daarbij in het vizier.
Op dinsdagavond is het tijd voor een dienst
van 'heling'. We hebben dan de pelgrimstocht
achter de rug, waarin er veel ruimte is geko-
men voor wat er aan gebrokenheid is in ons
leven. In de 'healing service' gaat het niet om
lichamelijk genezing, al wordt deze niet uitge-
sloten, maar om 'heling', bevrijd worden van
wat je innerlijk dwars zit en je verhindert volop
en met vreugde te leven. Mijn vrouw en ik ken-
den dergelijke helingsdiensten wel: je komt
naar voren en knielt op een kussen om de
zegen van God te ontvangen. In de abdij van
Iona ben je in een kleine kring, de drie-enige
God wordt aangeroepen om in ons lichaam,
ons binnenste en onze geest binnen te komen
en alles wat ons schade toebrengt te helen.
Mensen in een grote kring achter ons leggen
de hand op je schouder. Op Iona betekende
deze zegening heel veel voor ons en dat hing
ongetwijfeld samen met het geheel van alles,
wat we daar meemaakten.
Op woensdagavond is er een dienst van ver-
bintenis. Een van de liederen uit de Ionabundel
luidt: 'Wil je opstaan en Mij volgen?' en daar
komt het in deze orde op aan. De heelheid van
de schepping, die al eerder in de week de
aandacht heeft gekregen, is uitgebeeld door
een grote cirkel van stenen, planten, bloemen,
schelpen, zeewier. Buiten de cirkel ligt een
stapel stenen, daarvan kun je er een oppakken
en in de cirkel leggen, als symbool van je
'commitment', het accepteren van je opdracht.
Op de donderdag- en laatste avond wordt het
avondmaal weer gevierd. Op een lange tafel
tussen de koorbanken liggen weer allerlei
symbolen van zee, lucht, water, stenen, groen,
handen, voeten e.d. en wijn en mooi rond ste-
vig volkorenbrood, dat in stukken wordt gebro-
ken. Elke bank krijgt een stuk, waarvan je zelf
een stukje afbreekt en weer aanreikt aan je
buurvrouw. Juist op dat moment besef je, wat
je hebt beleefd en dat je met elkaar een een-
heid vormt. Het gaat met je mee en beschrijft
in de weken, die volgen, steeds wijdere krin-
gen. Het bijzondere van Iona is ook, dat je
daar niet mag blijven. Je moet terug naar de
plaats waar je vandaan komt, waar je leeft en
werkt. Daar moet het gebeuren, zoals het in de
dagen van MacLeod in Glasgow gebeurde.
(zelfs de vele vrijwilligers uit diverse landen
mogen niet langer dan drie maanden blijven).
De impact (invloed, uitwerking)
De volgende morgen staat de hele staf bij het
veer om ons uit te wuiven. Het klinkt misschien
vreemd, maar zes dagen op Iona is meer dan
genoeg. Je leeft daar namelijk zo intensief, dat
we na een paar dagen 's middags niet meer
naar (alternatieve) bijeenkomsten (zanguur
bijvoorbeeld) gingen, maar liever gingen wan-
delen. Want de zon, de zee, de luchten en het
licht spraken ons zeer aan. Er staat voortdu-
rend een straffe wind, maar daartegen kun je
je kleden. De wereld is op Iona soms ver weg
en je voelt je er dichter bij God. Een heel dun-
ne lijn scheidt daar de hemel van de aarde. En
in het waaien van de nu eens noordenwind en
dan weer de zuidenwind ervaar je de adem
van de Geest. Het is niet uit te leggen, maar
zelfs de schapen en de lammetjes, die daar in
grote getale rondlopen, verraden de aanwe-
zigheid van de Herder. Het is de sfeer, waarin
we voortdurend verkeren, die zulke ervaringen
in ons oproept.
En weken na onze thuiskomst zijn de herinne-
ringen nog vers. Datzelfde horen we van onze
reisgenoten. Je moet er inderdaad geweest
zijn om erover mee te kunnen praten.
Er is intussen een prachtig boek over deze reis
samengesteld, dat tijdens een volgende Iona-
viering ter inzage ligt. Wie daarin te zijner tijd
bladert, mag bedenken, dat deze zestien pel-
grims ook veel met elkaar hebben gedeeld.
Dat was tijdens de reünie op zondag 29 juni jl.
goed te merken.
Gijs van der Veere
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
9
O
PNIEUW NAAR
I
ONA
Twee jaar gelden ben ik voor het eerst naar
Iona geweest. Ik ging toen naar een week voor
LGBT-people, een Coming-in week voor holebi
en transgenders tijdens een open week in het
MacLeodcentrum. Het was voor mij een in-
drukwekkende week om de inclusiviteit van de
Iona Community te ervaren. Ik heb daar twee
jaar geleden over geschreven in de Grieshog.
Dit jaar droeg ik een beetje een verborgen
agenda met me mee: hoe is het om lesbo te
zijn in een week die niet speciaal gericht is op
de LGBT-gemeenschap. Mijn lesbo zijn kwam
vooral ter sprake doordat ik vertelde dat ik de
vorige keer naar de Coming-in week ben ge-
weest en was, zoals ik ook wel verwacht had,
geen probleem. Voor mijzelf is het nog altijd
genezend, te ervaren dat het inderdaad geen
issue is en geen schrikreactie oplevert.
Dit jaar ben ik eerst een week naar Camas
gegaan. En aan iedereen die de gelegenheid
heeft zou ik zeggen: gaan! Ik heb het als een
heel goede week ervaren. Het was een open
week voor volwassenen rondom het thema:
Reading the Big Book. The Big Book is de
schepping. Aan de schepping ontkom je niet in
Camas. Zelf vond ik het heel speciaal om er te
zijn in de periode van het seizoen dat het heel
lang licht blijft, ik kwam aan op de 21e juni.
Daarmee heb ik natuurlijk een enigszins verte-
kend beeld gekregen van hoe het op Camas
kan zijn, want mijn zaklantaarn heb ik niet vaak
nodig gehad, ook niet op de wc of in de dou-
che 's avonds om 23.00 uur. Ben je er in een
andere periode, dan zal het anders zijn. Maar
goed, de realiteit van alleen leven met wind-
en zonne-energie was er wel. En de geïso-
leerde ligging eveneens. Toch valt het lopen
van de track, zo'n 20 minuten vanaf de weg
naar Camas, echt mee. Wel besef ik dat ik
vanuit de positie van gast praat: de staf moet
vaker op en neer en met de kruiwagens, want
alles moet met de kruiwagen vervoerd worden:
de was, het eten, de gasflessen, simpelweg
alles. Ook als de brandweer de blusapparatuur
moet controleren draag je 's morgens allemaal
een blusfles in je rugzak mee of in de kruiwa-
gens en 's avonds na de wandeling weer te-
rug.
Camas is een andere ervaring dan Iona. Wat
mij aanspreekt is de kleinschaligheid. Ik was er
zelf met een groep van 6 gasten, Kathy Gallo-
way als leiding van de week, en 9 stafleden in
functie. Het is een prettig samenleven in direct
contact met de natuur, het delen van de maal-
tijden, de corveediensten, het samenkomen in
de common room. Het is minder gestructu-
reerd dan in de Abbey en in het begin moest ik
heel erg wennen aan het wachten, met name
totdat iedereen er is voor bijvoorbeeld reflecti-
on-time. De tijd van reflectie wordt door ieder
staflid op een eigen wijze ingevuld. Ik vond het
ontroerend om te horen van deze jonge men-
sen hoe ze zoekend en open in het leven
staan. Verwacht hierbij niet de liturgie zoals die
in de ochtend in de Abbey gevierd wordt, of
het zingen van Engelse hymnes. Meer mo-
menten van stilte, gedichten, verhalen.
Deze week was voor mij vooral een week van
verhalen vertellen. Kathy vertelde tijdens de
wandelingen veel over de invloed van de na-
tuur op de geschiedenis van de mensen in
Schotland en vice versa. Daarnaast werd de
inhoud van het thema uitgewerkt door met
name overdag de natuur te beleven, tijdens
een wandeling, een middag doen wat je wilt,
(voor mij was dat schelpen zoeken en een
schelpenketting maken), een ochtend spelen
op het strand of turf steken. 's Avonds wissel-
den we onze ervaringen uit: vertelden elkaar
dus onze verhalen en Kathy is naar mijn idee
echt een meester-verteller.
Ik had ook de indruk dat ik op Camas dichter
bij de stafleden stond, waardoor ik een goede
indruk kreeg hoe het is om vrijwilliger te zijn bij
de Iona Community. Het is volgens mij onge-
looflijk hard werken. Zeker op Camas, waar ze
veel groepen jongeren ontvangen met soms
niet geringe problemen. De staf was dan ook
erg blij een rustige week met ons te hebben,
een kleine groep volwassenen, die op tijd naar
bed gingen. Maar ja: de scones moeten wel
gebakken worden en de andere maaltijden en
vele andere taken! Bij het afscheid van Camas
nam ook de enige wat oudere vrijwilliger (van
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
10
dat ogenblik) afscheid en met haar en mijn
twee Zweedse kamergenoten heb ik koffie
gedronken in de pub op Iona. Ik vond het
boeiend om zo ook de verhalen van een staflid
te horen en te beseffen dat het soms ook heel
moeilijk is om gedurende langere tijd op
Camas te leven en werken.
Ik heb deze week genoten van de overweldi-
gende natuur. We hebben zowel storm als een
mooie zonnige dag, als gewone wandeldagen
met regen en zonneschijn ervaren. Ik kan maar
een fractie weergeven van de indrukken die ik
heb opgedaan. De vreugde van het zien van
'velden' vol met zonnedauw draag ik nog met
me mee.
Na een dag/nacht in een B&B op Iona begon
daarna mijn volgende week bij de Iona Com-
munity. Dit keer verbleef ik in de Abbey. Het
was een grote overgang en ik moest heel erg
wennen. Ik vond het moeilijk in de Abbey. Zo-
veel mensen, zoveel muren om me heen. Ik
raakte alle contact met de natuur kwijt, want
NB voor het ene kleine raampje in de kamer
werden de gordijnen ook nog dicht getrokken!
Hoe kon ik nu nog genieten van de korte nach-
ten? En de douches waren ook een stuk be-
roerder dan in Camas...... Daarbij vond ik het
in de Abbey net een stukje officiëler dan in de
Mac, waar ik het toch ook mee vergeleek.
Pas toen het programma begon, vond ik mijn
plaatsje een beetje. Voor het programma had
ik deze week uitgezocht: Dancing in Fire, ex-
ploring the feminine. Het thema werd anders
uitgewerkt dan ik had gedacht. Ik had veel
meer een uitwisseling van godsbeelden op
cognitief niveau verwacht. Maar nee, alleen in
de introductiebijeenkomst hebben we het con-
creet over onze godsbeelden gehad, van
vroeger en die van nu. Vervolgens ging het
ook deze week veel over verhalen vertellen.
Maandag toonde Joyce Gunn Cairns, member
van de Community die samen met Kathy
Galloway de leiding over deze week had, haar
schilderwerk. Kathy las gedichten voor. Na de
koffie mochten wij aan de slag: óf iets schrijven
óf schilderen of tekenen. De rest van de week
hebben we eigenlijk niets anders gedaan dan
ons werk voorlezen of tonen en toelichten. Het
kwam er op neer dat we ieder op eigen wijze
onze levensverhalen aan het vertellen waren.
Ontroerend oprecht en creatief uiting geven
aan processen in het leven, en ja, daar speelt
ook God in mee, in die verhalen. Voor mij was
het goed dat ik het cognitieve los moest/mocht
laten. Ook naast het programma speelden
verhalen een rol. Joyce vertelde verhalen over
de beginfase van de Community, toen er nog
minder openheid voor vrouwen was. In het
informatie uur over de Community heeft Kathy
daar ook nog weer veel over verteld. Ik vond
het boeiend om zo iets te vernemen van de
ontwikkeling die de Community heeft doorge-
maakt. De beweging in een beweging.
Dwars door het thema van de week speelde
een ander thema een rol, namelijk 'communi-
catie'. Deze week was er een groep van zes
doven in de Abbey, met drie doventolken als
begeleiding. Vier personen van deze groep
hebben het programma ook gevolgd. Eén
daarvan was Hannah, een dove Anglicaans
priester. Zij heeft in de donderdagavond servi-
ce de 'preek' gehouden, in gebarentaal, die
voor ons vertaald werd door de doventolk. Het
getuigt, voor mij, van de inclusiviteit van de
Iona Community. Het laatste lied waarbij we
zingend uit de kerk gingen zongen we ook met
gebarentaal. Het was een groot feest. Toch
werd ik me ook bewust hoe moeilijk het is om
je in te leven in die andere wereld, in dit geval
het doof zijn. Want terwijl 'wij', horenden, met
veel enthousiasme "We are marching in the
Light of God" zingen, horen en doen, blijft het
stil in het oor van de doven. En toch, toch zijn
grenzen doorbroken en zijn we samen opge-
trokken een week lang in het avontuur van
Iona, in het avontuur van ons leven.
Annie Benjamin
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
11
I
MPRESSIES
UIT
HET
NIEUWE
-
LEDEN
-
PROGRAMMA
Teun Kruiswijk Jansen is in november 2007
aan het New Members Program van de Iona
Community begonnen. In de vorige Grieshogs
stonden zijn eerste ervaringen.
Juli 2008: werkweek in Camas
Eind juli werden Désiree van der Hijden en ik
in het kader van het New members program
verwacht in Schotland voor een werkweek in
Camas. Camas is het jeugdcentrum van de
Iona Community, opgericht om met name,
kansarme jongeren gelegenheid te bieden een
week buiten en samen te zijn, in een voor hen
veilige omgeving. Camas is te vinden bij een
baai op Mull, zo'n 5 mijl van Fionphort. Het
huis (twee lange huizen met een aantal ka-
mers en zolders) deed me denken aan een
`terrace-woning' (eenvoudige rijtjeshuizen in
een streek voor mijnbouw bijvoorbeeld). Deze
huizen zijn zo'n 150 jaar oud en gebouwd door
en voor arbeiders die in de steengroeve werk-
ten, en later de zalmvissers. De Abbey is hier-
vandaan niet te zien, wel kun je vanaf het ei-
landje in de baai Staffa zien liggen. In deze
Grieshog staan wat foto's van Camas en op de
website van de Iona Community kun je meer
foto's bekijken.
Alleen al het afgelegen karakter van Camas (je
kunt er slechts komen via een karrespoor van
1,5 mijl vanaf de weg naar Fionphort) maakt
dat je als individu, en als groep, op jezelf terug
geworpen wordt. Sinds 2006 is er waterleiding
en toiletvoorziening met stromend water. Zon-
ne- en windenergie zorgen voor electriciteit
(maar niet voor electrische verlichting) en er
wordt op butagas gekookt. Groenten komen
voor het grootste deel, in het oogstseizoen, uit
eigen tuin. In de kas staat daar nu zelfs een
druivenrank te rijpen!
In de prachtige eerste dagen van onze week
was de temperatuur al gauw ruim 25 graden
en genoten we van de vergezichten. We de-
den mee aan het abseilen van de rots van de
steengroeve, en Désiree ging later ook nog
kayakken in de baai.
Dit zijn overigens adventure-mogelijkheden
waar de jeugdgroepen veel plezier van heb-
ben; de begeleiders waren zeer goed getraind
om ons te begeleiden.
De laatste dagen waren bewolkt en regenach-
tig. Toen we vertrokken, regende het stevig,
zodat iedereen doornat bij het afscheid stond,
klaar om naar Iona of naar Craignure te gaan.
Sommigen gingen naar Iona om daar hallowed
te worden, zoals Désiree als 2
e
jaars (dit s
inmiddels op 3 augustus in de Morningservice
gebeurd). Anderen gingen weer onderweg
naar huis. De vrijwillige stafleden gingen een
dag naar Iona om te wassen en te relaxen.
Als leden van de Community kom je vooral op
Camas om het gemeenschapsleven te beoe-
fenen en je handen uit de mouwen te steken
voor het onderhoud van de gebouwen en het
terrein. Wat het laatste betreft: we droegen
lange planken en kruiden mest vanaf de weg
naar het centrum; wiedden de moestuin, witten
de keuken, wasten de ramen en deden mee
aan het koken. Daarnaast zijn er de corvee-
groepen na het ontbijt. 's Ochtends en
's avonds was er een reflection, door vrijwilli-
gers of groepsleden voorbereid. 's Middags na
vieren was je vrij om bij te komen en te genie-
ten van de natuur. Het bleek heerlijk om in de
baai te zwemmen, zeker de eerste dagen.
's Avonds spraken we als nieuwe leden over
de Rule en was Jan Sutch Pickard een avond
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
12
te gast om over Peace en Justice met ons van
gedachten te wisselen.
In de evaluatie benadrukte Kathy Galloway,
leider van de Community, dat hier het oor-
spronkelijke gemeenschapsleven in de Com-
munity het meest ervaren kan worden. Daar-
naast merk je dat je door de afzondering en
het samen-buiten-leven meer op één grond-
toon gaat leven. Ieder wordt aanvaard in wie
hij of zij is en wordt gestimuleerd de eigen
gaven ter beschikking te stellen. Het werd met
dit alles een weldadige ervaring. Camas is te
bezoeken en te boeken, ook voor jongeren-
groepen uit ons land.
Bless to us, O God,
the morning sun that is above us
the good earth that is beneath us,
the friends that are around us,
your image deep within us,
the day which is before us.
Oktober 2008
In de herfstvakantie maakte ik weer een reis
naar Schotland. Ditmaal ging het om de Com-
munity week in de Abbey zelf.
Het werd een goede week met kennismaking
met een aantal leden, gesprekken rond het
thema Making Peace, het gemeenschapsleven
in de Abdij en het `daar-zijn' zelf. De natuur
was ons zeer welgezind: de regen viel met
name 's nachts, en overdag was er regelmatig
zon. De pilgrimagedag was zelfs helemaal
zonnig en daarmee lekker van temperatuur. In
de Abdijkerk voelde je wel goed dat het al
herfst was: het was bepaald geen luxe om de
jas aan te houden.
De treinreis van Glasgow naar Oban werd
onvergetelijk: eerst al door de honderden
Schotse voetbalsupporters die vanuit Queen-
street Station zich naar Hampden Park haast-
ten om de interland Schotland-Noorwegen te
gaan zien. De meesten waren in kilt met crea-
tieve hoofdbedekkingen en beschildering van
het gezicht. Dat had zowel iets krijgshaftigs als
ontwapenends. (Al kun je een ander ook met
blote knieën nog goed verwensen of de kop
inslaan!)
De reis zelf was vervolgens prachtig dankzij de
zon op de lochs en de goud- en roestbruine
bergflanken. Ondanks de herfstvakantie was
de trein niet overmatig gevuld. Het afgelopen
jaar is het toeristen-jaarpercentage van Argyll
en Mull met 13% gedaald. Voor Iona is dit 2%,
wat zowel iets vertelt over de economische
teruggang in Groot-Brittannië, als over de blij-
vende aantrekkingskracht van Iona.
Gedurende de week was er natuurlijk het ritme
van het corvee en de diensten, dat zowel in
opbouw als uitvoering opnieuw de ruggengraat
van het verblijf in de Abbey betekent.
Tijdens de healingservice werden enkele liede-
ren van een mij onbekende Canadese dichter
en componist gezongen (Marty Haugen) die
veel indruk maakten in eenvoud van tekst en
melodie:
Healer of our ev'ry ill,
Light of each tomorrow,
give us peace beyond our fear,
and hope beyond our sorrow.
Veel hangt af van de aanwezige musici, be-
schikbare zangstemmen en muziekinstrumen-
ten; in die zin was elke dienst eigenlijk weer
boeiend deze week.
Vrede stichten
Het thema van de week, Making Peace, kreeg
in de Justice en Peace service op maandag-
avond een concrete uitwerking in een verslag
van Colin Douglas, die na zijn pensionering
ruim vier maanden in Palestina en Israël was
als oecumenisch begeleider bij een van de
Palestijnse grensovergangen. Dankzij de `mo-
nitoring' aanwezigheid van buitenlanders bij de
posten, worden de Palestijnen geholpen om
minder gehinderd de grenzen over te gaan. De
Israëlische muur loopt hier en daar over het
land van Palestijnse boeren, die daardoor ge-
dwongen zijn uren bij de grensovergang te
wachten voor ze naar hun land kunnen. Overi-
gens zijn er ook Joodse organisaties die zich
hiervoor inspannen of aangeven dat de bezet-
ting met alle gevolgen hiervan (bijvoorbeeld
recht op slechts een kwart van de watervoor-
ziening van Israëliërs en bewoners van de
nederzettingen in bezet gebied) een aanfluiting
is voor het mensenrecht op een leefbaar leven.
In de dagelijkse gespreksgroepen werd over
het thema persoonlijker doorgepraat.
Voor een ieder heeft peacemaking eigen di-
mensies. In familieverhoudingen bijvoorbeeld,
kan peacemaking buitengewoon ingewikkeld
zijn. Anderen spannen zich in voor ontmoetin-
gen tussen mensen van verschillende nationa-
liteiten en religies. Bij peacemaking hoort ken-
nisontwikkeling om onwetendheid en onbe-
kendheid tegen te gaan. Ook het leren oog
krijgen voor het welbevinden van de aarde
hoort bij de peacemaking. Het wordt onder-
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
13
schat hoe geweld tussen mensen onderling
weerspiegeld wordt in aanzienlijk geweld te-
genover de geschapen wereld.
Uiteraard waren er de nodige onderlinge con-
tacten deze week. Daar met name de oudere
leden de najaarsweek bezoeken, geeft dat een
eigen sfeer vol van verhalen `uit de dagen van
George' (MacLeod). David, 85 jaar oud, asso-
ciate, maakte indertijd de opbouw van de
kloosterruimten mee en liep nu nog energiek
de Pelgrimage op dinsdag, met de nodige
hindernissen.
John, 77 jaar, vertelde me dat ik op een heilige
plek zat deze ochtend in de dienst: "Ik zat daar
als achttienjarige en liet die zondag de com-
munie aan me voorbijgaan. Want een niet-
anglicaanse voorganger deed dienst en ik
meende dat alleen een anglicaan mij het
avondmaal mocht bedienen. Ik heb de hele
week ermee geworsteld en erom gehuild. Nu
ben ik misschien wel net zo strict, maar dan
precies andersom.. Iona is a place that chan-
ges people."
Volgend jaar juli volgen de laatste twee weken
op Camas en aansluitend de Community week
op Iona.
Teun Kruijswijk Jansen
C
ORACLE
P
OETRY
C
ONTEST
From its beginning, Coracle has always tried to
promote and encourage poetry. This contest is
a way of continuing that tradition and of explor-
ing the Iona Community's area of focus for
2008-2009: `Peace'. The contest is also a
fundraiser for the Iona Community.
Prizes
1st prize £100 voucher for Wild Goose Pub-
lications, plus any one book from Sandstone
Press (The Sandstone Press catalogue can be
downloaded at
www.sandstonepress.com ).
2nd prize £75 voucher for Wild Goose Publi-
cations, plus any one book from Sandstone
Press.
3rd prize £50 voucher for Wild Goose Publi-
cations, plus any one book from Sandstone
Press.
Runner-up £25 voucher for Wild Goose
Publications, plus any one book from Sand-
stone Press.
(Wild Goose is the publishing house of the
Iona Community:
)
Winning poems and the runner-up will be pub-
lished in Coracle.
Judges
Kathy Galloway (The Dream of Learning Our
True Name, Wild Goose Publications, Talk-
ing to the Bones, SPCK)
Jan Sutch Pickard (Between High and Low
Water: Sojourner's Songs; Out of Iona:
Words from a Crossroads of the World, Wild
Goose)
Robert Davidson (Editor and Founder of
Neil Paynter (Editor of Coracle and of sev-
eral Wild Goose anthologies).
How to enter
1. Write a poem on the theme of `peace'. The
poem may be up to 40 lines long, written in
any style. The competition is open to anyone
in the world writing in English. For the £10.00
entrance fee writers can enter up to two po-
ems:
Each poem must be printed on one side of
A4 paper.
Each page must be numbered and include
the title of the poem.
Please send three copies of each poem.
Thank you.
2. The competition will be judged `blind', so
this is important please make sure your
name appears only on the entry form printed
below. Send your poem(s), entry form and
entry fee to:
The Coracle Poetry Contest,
The Iona Community
140 Sauchiehall Street,
4th Floor, Savoy House,
Glasgow G2 3DH, United Kingdom
No copies of poems can be returned and no
correspondence with judges can be entered
into. If you have a question about the contest,
email Lorna at Coracle:
lorna@ionabooks.com
or call 0141-332-6292. Prizes are nontransfer-
able.
Employees of the Iona Community at 140
Sauchiehall Street are not eligible. Poems
submitted must not have been published pre-
viously in books (self-published books OK) or
magazines and must be original to the person
submitting them. The closing date to enter the
contest is December 31, 2008. Winners will be
announced in the April 2009 Coracle. Thank
you. Peace and happy writing!
GRIESHOG
Nederlandse Iona Groep
nieuwsbrief nr. 20
oktober 2008
pagina
14
A
GENDA
16 november a.s.
Radioprogramma over de liedbundel en
CD 'Opstaan'
KRO: Verum Bonum Pulchrum.
Tijd: 23.00 uur
Radio 5.
22 november a.s.
Studiedag Nederlandse Iona Groep
Lezing over Tolerantie als levenshouding
met Manuela Kalsky en presentatie zang-
bundel `Opstaan! Meer liederen uit Iona,
Glasgow en de rest van de wereld' met
John Bell.
Kerkelijk Centrum Emmaüs
Laan der Verenigde Naties 94,
6716 JE Ede.
Tijd: 11.00-17.00 uur.
Info en aanmelding voor de dag of een
dagdeel:
Zie ook:
23 november a.s.
Middag met John Bell, die om 16.00 uur
wordt afgesloten met een Big Sing.
Lutherse Kerk
Lutherse Burgwal 7-9
2512 CB Den Haag
Organisatie: Stek
Voor meer informatie:
Jacolien Lambregtse
7 december a.s.
Iona Zangmiddag in Leeuwarden
(zie elders in deze Grieshog)
Doopsgezinde Vermaning
Wirdumerdyk 18, Leeuwarden
Tijd: 14.00 16.00 uur samen zingen en
om 16.30 uur Iona-viering.
V
OLGENDE NUMMER
G
RIESHOG
Het volgende nummer van Grieshog zal in
maart 2009 verschijnen.
Bijdragen zijn altijd welkom. Graag uiterlijk half
februari 2009 sturen aan de redactie:
e-mail:
C
OLOFON
Grieshog is een uitgave van de Nederlandse
Iona Groep.
Grieshog is de naam voor een gloeiend kooltje
dat de Ieren vroeger de zomer en de nachten
door bewaarden om daarmee als het nodig
was het vuur weer te doen oplaaien. De Iona-
beleving is net een Grieshog: vaak een wat
verborgen bewustzijn dat ook ineens weer
springlevend kan zijn!
Secretariaat
Quirine Mertens
Cederlaan 12
9401 RC Assen
e-mail:
gironummer: 9350513
Redactie
Emmy Kwakkel
Jan Maasen
Quirine Mertens
Iona Community, Schotland
Glasgow Office, 4th Floor, The Savoy Centre
140 Sauchiehall Street
Glasgow G2 3DH
tel: 00 44 141 332 63 43
e-mail:
